Bemiddelen bij situaties van afhankelijkheid - mantelzorg

Alle artikels over bemiddeling algemeen, die niet onder een specifieke groep vallen
Paul Van Roy
Berichten: 1
Lid geworden op: 29 jun 2018 08:06

Bemiddelen bij situaties van afhankelijkheid - mantelzorg

Bericht door Paul Van Roy » 29 jun 2018 08:00

Ervaring heeft me geleerd dat het durven bespreekbaar stellen van onderwerpen over ziekte, handicap e.d. binnen een aangepast bemiddelingskader; de (zorg)relatie ten goede komt en de zorgcontext geconsolideerd wordt.

Traditioneel wordt op de langste dag van het jaar (23.06.2018) aandacht besteed aan de mantelzorger. In de media duiken dan hier en daar unieke (levens)verhalen op over het wel en wee van mantelzorgers. Zij of hij die gedurende 365 dagen per jaar met zorg en toewijding hulp en ondersteuning biedt aan een zorg hoevende partner, ouder of ander familielid. Dit verdient extra aandacht…

‘Mantelzorger zijn’, is een mooie, maar zware taak, doorspekt met loyaliteit en ‘graag zien’ van de hulpbehoevende persoon. Zwaar?! Niet alleen fysiek maar zeker ook emotioneel. In de beste omstandigheden kunnen beide partijen goed met elkaar praten en voelen ze elkaar perfect aan, als het voor één van hen (even) teveel wordt. Maar deze optimale situatie is lang niet altijd aanwezig.

De relatie mantelzorger – hulpvrager is vaak geen weloverwogen keuze. Mensen komen hierin terecht n.a.v. onverwachte gebeurtenissen (bvb. ziekte, handicap). Een ieder tracht op zijn of haar manier om te gaan met de verlieservaring(en) en een plaatst te geven aan de gevoelens van verdriet, onzekerheid en kwaadheid die hiermee verbonden zijn. Hierdoor gaan mantelzorgers wel eens over hun grenzen. Durven ze niet te zeggen dat de zorg soms te zwaar is of wordt. Ook de zorgvrager laat niet altijd het achterste van zijn tong zien; als gevolg van het ondergaan van ‘mix feelings’ van enerzijds de confrontatie met de beperking en anderzijds de dankbaarheid maar ook de angst om de mantelzorger (lees: partner, kind of ander familielid) te verliezen.

Niet-professionele zorgrelaties hebben vaak een stabiel fundament, omdat hier sterke emotionele banden bepalend zijn. Anderzijds is het niet denkbeeldig dat in een (langdurige) niet- professionele zorg-afhankelijkheidsrelatie een nieuw ‘broos ‘evenwicht’ gecreëerd wordt, vaak met vallen en opstaan. Dit gebeurt niet steeds bewust. Op zich is er niets mis met dit nieuw evenwicht; op voorwaarden dat beide partijen er zich goed bij voelen. Belangrijk hierbij is dat hierover kan gesproken worden door (alle) betrokkenen. Soms wringt hier echter het schoentje!

Bemiddeling biedt hiervoor een ideaal kader.

We zien wel dat zowel de mantelzorger als de zorgvrager een beperkt apart circuit hebben om hun verhaal te doen (bvb. huisarts, psycholoog, het ruimer sociaal netwerk e.d.)

Bemiddeling brengt de partijen samen en laat hen gezamenlijk op verhaal komen. Mocht dit nodig zijn kunnen er andere professies bij de bemiddeling betrokken worden.

Een greep uit de thema’s die aan bod kunnen komen binnen bemiddeling:
  • Hoe voelen zowel de mantelzorger als de zorgvrager zich in de huidige situatie? Belangrijk hierbij is voldoende veilige ruimte te creëren voor het bespreken van gevoelens rond verlieservaringen, onzekerheid, kwaadheid e.d.)
  • Is deze relatie nog haalbaar op korte/lange termijn? Wat zijn de consequenties?
  • Wensen beide partijen deze relatie nog verder te zetten? Wat zijn de gevolgen?
  • Het bespreekbaar stellen van de nood aan een ander zorgaanbod?
Laat dit duidelijk zijn; Bemiddelen rond thema’s aangaande zorgafhankelijkheid van iemand waar je om geeft, vormt een zeer persoonlijk traject, dat bij uitstek een discreet en sereen gesprek verdient. Maar het is gesprek dient wel gevoerd te worden…

Interessante info voor mantelzorgers en hun omgeving is te vinden op Vlaams expertisepunt mantelzorg

Plaats reactie